жніво

RSS Feed

Былі сярпы вясёлыя ў жніва...

Сярэдняя: 4.7 (3 галасоў)

Былі сярпы вясёлыя ў жніва.
Як Млечны Шлях, іржысцілася ніва.
I туманоў старых начное сніва
Разгадвалася раніцай знава.
Хацела быць зялёнаю трава.
А быльнягова ўжо сівела грыва.
I перапёлку слухала раўніва
Жняя жыгучая, што крапіва.

Усмак нагасцяваўшыся ў прылецці,
Далёкае ад страт зямных і звад,
Глядзела неба, як жыруюць клеці.
Сноп, жніўнай песняю падперазаны,
I пузацеў, і вусацеў, як сват,
Ад рупатлівай ласкі і пашаны.

Жніво

Сярэдняя: 4 (1 голас)

Люблю жніво!..
Прастор шырокі,
Дзе ў межах
Шэпчуць каласы,
Дзе спевы коцяцца далёка
На ўзмор'і гордае красы!..

Дзе спевы коцяцца і тонуць,
Няйначай хвалі ў цішыні,
Пад гул калёс,
Пад гул і тоны
Калышуць сон далечыні.

Люблю прастор,
Дзе ў цвеце зоры
На кроплях буйнае расы
Снуюць чароўныя узоры
I вышываюць паясы.

А там ў зацішку на майдане,
Дзе вербы ў квецені маўчаць,
Дадолу хіляцца ў тумане
Нямыя постаці дзяўчат.

Дадолу гнуцца...
I пад гаем,
У красе вячэрняй цішыні
Акорды песень заміраюць
I струны сэрца закранаюць
На дне душэўнай глыбіні.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Люблю жніво!
Прастор шырокі,
Дзе ў межах
Звоняць каласы,
Дзе спевы коцяцца далёка
На ўзмор'і гордае красы!..

Жніво

Сярэдняя: 4.4 (17 галасоў)
Наспелая постаць шчаслівых пасеваў 
   За вёскай, на сонным лясоў рубяжы, 
   Ссівелы ўжо колас схінула к мяжы 
У сумным шаптанні: «Дзе, жнеі мае вы?» 

I жнеі сышліся. – Направа, налева 
   Кладучы ў снапы каласы-старажы, 
   Зашасталі глуха сярпы, як нажы, 
Пад жніўныя вечна старыя напевы. 

   Спагадная, нудная песня плыве, 
Губляючы ў пушчы свае пералівы, 
У шэлестах белага коласу нівы. 

   Плыве гэта песня ка мне і заве, 
I ў сэрцы звініць, як каса у траве: 
«Ты так жа, брат, сееш... а дзе тваё жніва?»