Міхась Пазнякоў

Хто пяшчотны і рахманы
Разбудзіў мяне так рана?
Па аконцы мяккай лапкай
Циха-ціхенька падрапкаў.
Прашаптаў:
— Прачніся, Галька,
Бо цябе чакае лялька.
Ноч сядзіць на лаўцы,
Вельмі сумна ляльцы.
Больш яе не забывай,
Ляльку ў хату забірай.
Да акна я:
— Хто там? Хто ж? —
Гэта цёплы летні дождж.