Святлана Тарноўская

І ціха цалуе ліпень раніцай кветкі лісток
Расою -слязінкай даруе мінулага дня глыток. І сціпла шаўковыя ніткі пляце працавіты павук
Нібы для гісторыі світкі
Звівае суквеццямі рук
А ліпеньскі водар паветра
Прыгожа наліты ў бакал
Дапоўнены сонейка светам
І прапанаваны нам
Паштоўкай адпраўлены птушак такі зухаваты напеў І нешта спявае на вушка. Дажджа брыльянцісты спеў.