Мікола Ляшчун

RSS Feed

Бацьку

Сярэдняя: 4.2 (24 галасоў)

Мядовы водар канюшыны
Душу вярэдзіць дап’яна,
Туга па клёкаце бусліным,
Агеньчык з роднага вакна.

І спеў касы на сенажаці
Самотай вее пакрысе,
І прахалода зыбкай гаці
Наўследак купінай трасе.

Ўсхаплюся часам рана-рана
І басанож кудысь брыду,
Бо знікла штось неспадзявана,
Чаго ніколі не знайду.

Купалле

Сярэдняя: 3.7 (13 галасоў)

І мы скакалі праз касцёр,
Наіўна веручы дарослым,
Што ў чарах вогненны шацёр,
Хоць ён нам пёк у пяткі босым.

Але падлетнай дзетвары
Ляцеў час позні неўзаметку,
Блукалі ноччу мы ў бары,
Шукалі доўга шчасця кветку.

Ў гушчарнік лезлі напралом,
Нас не палохалі пачвары.
Мы варажылі ўсе тайком,
Нам чары сэрца хвалявалі.

І сёння скачам праз касцёр.
Духмяна ў лузе пахнуць травы.
Купалля вогненны шацёр
Цяпер для нас, нібы забава.

Ліпеньскім ранкам

Сярэдняя: 4.4 (11 галасоў)

Мядовы водар яблынь, сена
З маленства сэрца ахмяліў,
Таму так хочацца, напэўна,
Мне першы адкусіць наліў.

Чароўнай сілаю натоліць,
І я адчую ўсё паўней –
З зямлёю сэрца загамоніць,
А гэта мне за ўсё важней.

Хоць ставяць класіку не ў моду,
Што патураем прастаце, --
Злаўлю губамі асалоду
На росным, ягадным кусце.

У гэтай слодычы – вяршыня.
Спазнаў я гэта усёй душой.
Я нахілюся да вяргіні --
І -- ў вір пачуццяў з галавой.

Усе аўтары